BWV 811 “Suite nr. 6 in d klein”

Engelse suites

Dit is de laatste van de Engelse suites van Bach, Met uitzondering van de eerste suite zijn de overige na 1714 ontstaan. De exacte datering ontbreekt echter.

Fragment BWV 811.

Suite nr. 6 in d klein - Pierre Hantaï

Suite nr. 6 in d klein - Gustav Leonhardt

 

BWV 810 “Suite nr. 5 in e klein”

Engelse suites

De manuscripten die bewaard zijn gebleven van de Engelse Suites zijn niet in het handschrift van Bach zelf. Watermerken en handschrift-analyse kan ons dus niet helpen bij het dateren van deze werken. Een vroege kopie is gemaakt door een van Bachs leerlingen. Deze leerling was Bernhard Christian Kayser. Het is een interessante kopie, want er staan toevoegingen van Bach zelf in en het papier heeft dezelfde watermerken als papier dat de meester zelf gebruikte in deze tijd. Met behulp van handschrift-analyse zijn deze kopieën wel goed te dateren. Kayser voltooide zijn kopie van Suite I rond 1719. Suites II t/m VI kopieerde hij in het begin van 1725.

Fragment BWV 810.

Suite nr. 5 in e klein - Chiara Massini

Suite nr. 5 in e klein - Pierre Hantaï

 

BWV 809 “Suite nr. 4 in F groot”

Engelse suites

Nederlandse Bachvereniging:

"Zoals bijna altijd staan ook in deze ‘suite avec prélude’ de namen van de dansvormen waaruit ze is opgebouwd er expliciet bij. Maar ook in Bachs tijd waren de precieze kenmerken van die vormen niet eenduidig. Muziektheoretici beschrijven verschillende soorten en stijlen van allemandes, courantes, minuëtten, gigues, etc. Bijna om helderheid te scheppen lijkt Bach hier te proberen ieder deel in zijn meest kenmerkende vorm te presenteren: van de Prelude (‘vitement’, staat erbij) die een levendige introductie garandeert, tot de springende gebroken akkoorden van de Gigue aan het slot, en alles ertussenin. Alleen in de Allemande lijkt Bach niet te willen kiezen. Daar presenteert hij bewust twee verschillend ritmische patronen voor die dansvorm: wandelende zestiende noten en huppelende triolen."

Fragment BWV 809.

English suite nr. 4 in F groot - Siebe Henstra

English Suite No 4 F major - Pierre Hantaï

 

BWV 808 “Suite nr. 3 in g klein”

Engelse suites

Hoewel ook dit een Engelse suite wordt genoemd, is de suite in de prelude meer in Italiaanse stijl terwijl de daarop volgende ‘dansen’ meer een Franse invloed hebben. Het karakter van de overige delen wijkt sterk af van de dansen die je op grond van de namen doen vermoeden. 

Fragment BWV 808.

Suite nr. 3 in g klein - Pierre Hantaï

Suite nr. 3 in g klein - Béatrice Martin

 

BWV 807 “Suite nr. 2 in a klein”

Engelse suites

Zoals de andere ‘Engelse’ suites begint ook deze met een uitgebreid preludium. Geschreven in de lichte en toegankelijke stijl van een Italiaans concert. Orkestrale passages worden afgewisseld met solistische interventies, maar allemaal op het klavecimbel wel te verstaan. Sommige klavecinisten kiezen ervoor om de kleur van deze verschillende passages te differentiëren door op verschillende klavieren te spelen. Het karakter van de Prelude is simpel en Bach laat in dit stuk de meest vrolijke en gemakkelijke kant van de toonsoort a klein horen. De Sarabande is een van de meest expressieve die Bach schreef. Hij voegde er een versie met uitgebreide versieringen aan toe. Ook de tweestemmige Gigue aan het slot heeft een erg Italiaans karakter. Ze is uitgesproken dansant en relatief simpel. Het is de enige Gigue van de ‘Engelse’ suites die niet fugatisch verloopt.

Fragment BWV 807.

Suite nr. 2 in a klein - Bertrand Cuiller

Suite nr. 2 in a klein - András Schiff

 

BWV 806 “Suite nr. 1 in A groot”

Engelse suites

De volgende zes werken hebben de naam Engelse suite gekregen. Daarbij wijkt Suite 1 wat af van de overige en men denkt dat deze eerder is verschenen. Suite 1 begint met een Prelude, zoals alle Enegelse suites. Bach zelf noemde de werken Suites avec preludes. Een onbekende Engelse edelman zou Bach de opdracht voor deze werken hebben gegeven. Wellicht daarom worden deze werken door Bach’s zoon Johann Christian, die een afschrift van deze suites bezat, de vermelding faites pour les Anglois (voor de Engelsen gemaakt) meegegeven.

Fragment BWV 806.

Engelse suite nr. 1 in A groot - Aline Zylberajch

Engelse suite nr. 1 in A groot - András Schiff

 

BWV 805 “Duet nr. 4 in A klein”

Clavier-Übung III

De laatste van de Duetten in Clavier-Übung III. Het is de vraag of deze duetten echt voor kerkorgel zijn geschreven, omdat er geen sprake is van een pedaalpartij. Over het algemeen gaat men ervan uit, dat deze duetten niet zijn geschreven met het doel ze in de liturgie te gebruiken.

Fragment BWV 805.

Duet nr. 4 in A klein - Leo van Doeselaar

Duet nr. 4 in A klein - Daniel Bruun

 

BWV 804 “Duet nr. 3 in F groot”

Clavier-Übung III

Over de achtergronden van de duetten in Clavier-Übung III is meer gefilosofeerd dan geconcludeerd. Kortom, we hebben geen idee. Bij dit duet zou het kunnen gaan om een muziekstuk bij een feestelijke gebeurtenis of het geeft een gevoel van vreugde weer. 

Fragment BWV 804.

Duet nr. 3 in G major - Leo van Doeselaar

Duet nr. 3 in G major - Daniel Bruun

 

BWV 803 “Duet nr. 2 in F groot”

Clavier-Übung III

Bij het luisteren naar het eerste duet kun je de vraag stellen of Bach de wetten van het harmoniseren opnieuw wilde invoeren. Bij het begin van dit duet is alles weer als vanouds, zo lijkt het. Tot opeens de bovensten toch een harmonische afwijking krijgt en het normale van het begin ver te zoeken lijkt. 

 

Fragment BWV 803.

Duet nr. 2 in F groot - Laurens de Man

Duet nr. 2 in F groot - Daniel Bruun

BWV 802 “Duet 1 in e klein”

Clavier-Übung III

Nederlandse Bachvereniging:
"Bach publiceerde in Leipzig tussen 1731 en 1741 vier delen Clavier-Übung, een titel die Johann Kuhnau, zijn voorganger als Thomascantor, al eerder had gebruikt voor soortgelijke bundels met werk voor orgel en klavecimbel. De composities zijn zeer verschillend van aard en hebben, anders dan de titel doet vermoeden, een hoge moeilijkheidsgraad. Alle op dat moment gangbare stijlen, genres en technieken voor klavecimbel en orgel laat Bach de revue passeren, maar dan in de superieure vorm waar alleen hij het patent op had. 
Clavier-Übung I (1731) bevat de zes partita's, BWV 825-830, Clavier-Übung II (1735) het Concerto nach italienischem Gusto, BWV 971 en de Ouverture nach französischer Art, BWV 831, en Clavier-Übung IV (1741) de Goldbergvariaties, BWV 988. Clavier-Übung III (1739) is als enige en omvangrijkste deel bestemd voor orgel en bevat voornamelijk koraalbewerkingen, dat wil zeggen orgelpreludes gebaseerd op Lutherse kerkliederen. Van ieder koraal maakte Bach twee versies: een voor groot orgel en een voor een kleiner orgeltype. De meeste koralen verwijzen naar de zes pijlers van de catechismus. Het is onduidelijk of Bach ze ook tijdens de dienst speelde, of dat hij er misschien voor eigen gebruik zijn muzikale ideeën in uitwerkte, zonder zicht op een publieke uitvoering."

Fragment BWV 802.

Duet in e klein - Daniel Seeger

Duet in e klein - Daniel Bruun

 

BWV 801 “Sinfonia No. 15 in B Minor”

15 Sinfonia’s

Dit is de laatste van de Inventionen en Sinfonia’s. De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Bach gaf de verzameling de volgende titel: "Rechtstreekse instructie, waarmee klavierliefhebbers, vooral zij die graag willen leren, op een heldere manier niet alleen 

1) leren om twee stemmen duidelijk te spelen, maar ook, naarmate de voortgang vordert, 

2) om correct en goed om te gaan met drie obbligato-partijen, en bovendien tegelijkertijd niet alleen goede ideeën te verkrijgen, maar deze ook goed uit te voeren, en vooral een cantabile speelstijl te ontwikkelen, en zo een sterke voorproef van compositie te krijgen."

De Inventies werden gecomponeerd in Köthen; De sinfonia's daarentegen waren waarschijnlijk pas aan het begin van de Leipzigse periode voltooid.  De autograaf is gedateerd 1723.

Fragment BWV 801.

Sinfonia No. 15 in B Minor - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 15 in B Minor - Benjamin Alard

 

BWV 800 “Sinfonia No. 14 in B-Flat Major”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Fragment BWV 800.

Sinfonia No. 14 in B-Flat Major - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 14 in B-Flat Major - Benjamin Alard

 

BWV 799 “Sinfonia No. 13 in a minor”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Fragment BWV 799.

Sinfonia No. 13 in A Minor - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 13 in A Minor - Benjamin Alard

 

BWV 798 “Sinfonia No. 12 in A Major”

15 Sinfonia’s

Dit is aflevering 600 van dit dagelijkse blog. 
De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Sinfonia No. 12 in A Major - Benjamin Alard

Sinfonia No. 12 in A Major - Simone Dinnerstein

 

BWV 797 “Sinfonia No. 11 in G minor”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Sinfonia No. 11 in G minor - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 11 in G minor - Benjamin Alard

 

BWV 796 “Sinfonia No. 10 in G Major”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen. De sinfonia's waren waarschijnlijk aan het begin van de Leipzigse periode voltooid.  De autograaf is gedateerd 1723.

Fragment BWV 796.

Sinfonia No. 10 in G Major - Benjamin Alard

Sinfonia n. 10 in G Major - Angela Seiler

 

BWV 795 “Sinfonia No. 9 in F Minor”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Fragment BWV 795.

Sinfonia No. 9 in F Minor - Benjamin Alard

Sinfonia No. 9 in F Minor - Glenn Gould

 

BWV 794 “Sinfonia No. 8 in F Major”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Fragment BWV 794.

Sinfonia No. 8 in F Major - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 8 in F Major - Benjamin Alard

 

BWV 793 “Sinfonia No. 7 in E Minor”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Fragment BWV 793.

Sinfonia No. 7 in E Minor - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 7 in E Minor - Benjamin Alard

 

BWV 792 “Sinfonia No. 6 in E Major”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Fragment BWV 792.

Sinfonia No. 6 in E Major - András Schiff

Sinfonia No. 6 in E Major - Benjamin Alard