BWV 802 “Duet 1 in e klein”

Clavier-Übung III

Nederlandse Bachvereniging:
"Bach publiceerde in Leipzig tussen 1731 en 1741 vier delen Clavier-Übung, een titel die Johann Kuhnau, zijn voorganger als Thomascantor, al eerder had gebruikt voor soortgelijke bundels met werk voor orgel en klavecimbel. De composities zijn zeer verschillend van aard en hebben, anders dan de titel doet vermoeden, een hoge moeilijkheidsgraad. Alle op dat moment gangbare stijlen, genres en technieken voor klavecimbel en orgel laat Bach de revue passeren, maar dan in de superieure vorm waar alleen hij het patent op had. 
Clavier-Übung I (1731) bevat de zes partita's, BWV 825-830, Clavier-Übung II (1735) het Concerto nach italienischem Gusto, BWV 971 en de Ouverture nach französischer Art, BWV 831, en Clavier-Übung IV (1741) de Goldbergvariaties, BWV 988. Clavier-Übung III (1739) is als enige en omvangrijkste deel bestemd voor orgel en bevat voornamelijk koraalbewerkingen, dat wil zeggen orgelpreludes gebaseerd op Lutherse kerkliederen. Van ieder koraal maakte Bach twee versies: een voor groot orgel en een voor een kleiner orgeltype. De meeste koralen verwijzen naar de zes pijlers van de catechismus. Het is onduidelijk of Bach ze ook tijdens de dienst speelde, of dat hij er misschien voor eigen gebruik zijn muzikale ideeën in uitwerkte, zonder zicht op een publieke uitvoering."

Fragment BWV 802.

Duet in e klein - Daniel Seeger

Duet in e klein - Daniel Bruun

 

BWV 801 “Sinfonia No. 15 in B Minor”

15 Sinfonia’s

Dit is de laatste van de Inventionen en Sinfonia’s. De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Bach gaf de verzameling de volgende titel: "Rechtstreekse instructie, waarmee klavierliefhebbers, vooral zij die graag willen leren, op een heldere manier niet alleen 

1) leren om twee stemmen duidelijk te spelen, maar ook, naarmate de voortgang vordert, 

2) om correct en goed om te gaan met drie obbligato-partijen, en bovendien tegelijkertijd niet alleen goede ideeën te verkrijgen, maar deze ook goed uit te voeren, en vooral een cantabile speelstijl te ontwikkelen, en zo een sterke voorproef van compositie te krijgen."

De Inventies werden gecomponeerd in Köthen; De sinfonia's daarentegen waren waarschijnlijk pas aan het begin van de Leipzigse periode voltooid.  De autograaf is gedateerd 1723.

Fragment BWV 801.

Sinfonia No. 15 in B Minor - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 15 in B Minor - Benjamin Alard

 

BWV 800 “Sinfonia No. 14 in B-Flat Major”

15 Sinfonia’s

De Inventionen en Sinfonia's, BWV 772–801, ook bekend als de Twee- en Driestemmige Inventionen, zijn een verzameling van dertig korte klaviercomposities van Johann Sebastian Bach (1685–1750): 15 inventionen, dit zijn tweestemmige contrapuntische stukken, en 15 sinfonia's, dit zijn driestemmige contrapuntische stukken. Ze werden oorspronkelijk geschreven als Praeambula en Fantasiae in het Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach, een klavierboekje voor zijn oudste zoon, en later herschreven als muzikale oefeningen voor zijn leerlingen.

Fragment BWV 800.

Sinfonia No. 14 in B-Flat Major - Simone Dinnerstein

Sinfonia No. 14 in B-Flat Major - Benjamin Alard