BWV 870 “Prelude en fuga in C groot”

Das Wohltemperierte Klavier II

Het tweede deel van Das Wohltemperierte Klavier dateert waarschijnlijk rond1742. De doelgroep van deze verzameling stukken omschreef Bach zelf als volgt: ‘Zum Nutzen und Gebrauch der Lehr-begierigen Musicalischen Jugend, als auch dere in diesem studio schon habil seyenden besonderem ZeitVertreib.’ Gezien de complexheid van meerdere stukken is het begrip tijdverdrijf welenigszins  een understatement.
Eerdere versies van BWV 870 zijn gerangschikt als BWV 870 a en BWV 870 b.

Fragment BWV 870.

Prelude en fuga in C groot - Christine Schornsheim

Prelude en fuga in C groot - András Schiff

 

BWV 869 “Prelude en fuga in b klein”

Das Wohltemperierte Klavier I

Das Wohltemperierte Klavier I wordt door Bach afgesloten met een melancholisch werk. De lange fuga is vrij rustig van aard. Al met al doet het vergeleken met de andere werken soms wat somber aan.

Fragment BWV 869.

Prelude en fuga in b klein - Bob van Asperen

Prelude en fuga in b klein - Joanna McGregor

 

BWV 868 “Prelude en fuga in B groot”

Das Wohltemperierte Klavier I

Nederlandse Bachvereniging:
“Instrumentale muziek met veel voortekens aan de sleutel (‘zwarte toetsen’) was eeuwenlang nogal uitzonderlijk. Vóór de moderne compromisstemming – de zogenaamde gelijkzwevende stemming, waarbij alles in feite een heel klein beetje onzuiver is – klonken minder gangbare toonsoorten zoals B groot spannend, kruidig of zelfs vals. Toch moet Bach een acceptabel midden hebben gevonden om de 24 toonsoorten in het Wohltemperierte Clavier allemaal acceptabel te laten klinken”.

Fragment BWV 868.

Prelude en fuga in B groot - Diego Ares

Prelude en fuga in B groot - Joanna McGregor