BWV 809 “Suite nr. 4 in F groot”

Engelse suites

Nederlandse Bachvereniging:

"Zoals bijna altijd staan ook in deze ‘suite avec prélude’ de namen van de dansvormen waaruit ze is opgebouwd er expliciet bij. Maar ook in Bachs tijd waren de precieze kenmerken van die vormen niet eenduidig. Muziektheoretici beschrijven verschillende soorten en stijlen van allemandes, courantes, minuëtten, gigues, etc. Bijna om helderheid te scheppen lijkt Bach hier te proberen ieder deel in zijn meest kenmerkende vorm te presenteren: van de Prelude (‘vitement’, staat erbij) die een levendige introductie garandeert, tot de springende gebroken akkoorden van de Gigue aan het slot, en alles ertussenin. Alleen in de Allemande lijkt Bach niet te willen kiezen. Daar presenteert hij bewust twee verschillend ritmische patronen voor die dansvorm: wandelende zestiende noten en huppelende triolen."

Fragment BWV 809.

English suite nr. 4 in F groot - Siebe Henstra

English Suite No 4 F major - Pierre Hantaï

 

BWV 808 “Suite nr. 3 in g klein”

Engelse suites

Hoewel ook dit een Engelse suite wordt genoemd, is de suite in de prelude meer in Italiaanse stijl terwijl de daarop volgende ‘dansen’ meer een Franse invloed hebben. Het karakter van de overige delen wijkt sterk af van de dansen die je op grond van de namen doen vermoeden. 

Fragment BWV 808.

Suite nr. 3 in g klein - Pierre Hantaï

Suite nr. 3 in g klein - Béatrice Martin

 

BWV 807 “Suite nr. 2 in a klein”

Engelse suites

Zoals de andere ‘Engelse’ suites begint ook deze met een uitgebreid preludium. Geschreven in de lichte en toegankelijke stijl van een Italiaans concert. Orkestrale passages worden afgewisseld met solistische interventies, maar allemaal op het klavecimbel wel te verstaan. Sommige klavecinisten kiezen ervoor om de kleur van deze verschillende passages te differentiëren door op verschillende klavieren te spelen. Het karakter van de Prelude is simpel en Bach laat in dit stuk de meest vrolijke en gemakkelijke kant van de toonsoort a klein horen. De Sarabande is een van de meest expressieve die Bach schreef. Hij voegde er een versie met uitgebreide versieringen aan toe. Ook de tweestemmige Gigue aan het slot heeft een erg Italiaans karakter. Ze is uitgesproken dansant en relatief simpel. Het is de enige Gigue van de ‘Engelse’ suites die niet fugatisch verloopt.

Fragment BWV 807.

Suite nr. 2 in a klein - Bertrand Cuiller

Suite nr. 2 in a klein - András Schiff