BWV 814 “Suite nr. 3 in b klein”

Franse suites

In de barok was de toonsoort b klein vaak verbonden met melancholieke klanken. Bach gebruikte het bijvoorbeeld bij het Kyrie van de Hohe Messe, de  mis in b klein. 

Fragment BWV 814.

Suite nr. 3 in b klein - Pierre Hantaï

Suite nr. 3 in b klein - Blandine Rannou

 

BWV 813 “Suite in c klein”

Franse suites

Nederlandse Bachvereniging:
“Bach herschreef en veranderde, en soms was het blijkbaar echt een worsteling om de ‘juiste plaats’ voor alle noten te vinden. Zelden is dat zo duidelijk als bij deze tweede ‘Franse’ suite. Vooral van de eerste twee delen – de Allemande en de Courante – bestaan wel vier of vijf opeenvolgende versies. In beide gevallen zijn de eerdere versies korter en meer symmetrisch en hebben ze nog andere varianten, zoals af en toe een eenvoudigere baslijn of simpelweg andere muzikale keuzes. Ook in de andere delen van de suite is her en der te zien – zij het op kleinere schaal - hoe Bach zich bedenkt. Niet alleen bij de afzonderlijke delen, maar ook bij de vorm van de suite als geheel hinkte Bach op meerdere gedachten: één menuet, twee menuetten... of helemaal geen menuet? De eerste versie, die Bach in 1722 in het Klavierbüchlein voor zijn nieuwe vrouw Anna Magdalena noteerde, had in eerste instantie geen Menuet. Pas later voegde hij een aantekening toe dat een menuet aan het eind van het boekje moest worden ingevoegd. Sommige latere bronnen hebben nog een tweede menuet, iets dat niet ongebruikelijk is in Bachs klaviersuites.”

Fragment BWV 813.

Suite nr. 2 in c klein - Pierre Hantaï

Suite nr. 2 in c klein - Robert Hill

 

BWV 812 “Suite in d klein”

Franse suites

Nederlandse Bachvereniging:

"De Suite in d klein is de meest klassieke van de zes ‘Franse’ suites. Bach houdt zich hier strikt aan de gebruikelijke opvolging van dansen: allemande, courante, sarabande, twee menuetten en een gigue.

Een ideaal stuk om het genre en de verschillende dansvormen in hun meest zuivere vorm te leren kennen. Zou Bach de reeks daarom met dit stuk openen? Het is ook de suite waaraan Bach naderhand het minst gesleuteld heeft.

De benaming ‘Frans’ stamt niet van Bach zelf en duikt voor het eerst op in een tekst uit 1762, twaalf jaar na Bachs dood. De stukken zijn ook niet per se meer Frans dan zijn andere suites voor klavier, net zomin als de eerder gecomponeerde ‘Engelse’ suites Engels van karakter zijn.

De ‘Franse’ suites hebben geen prelude maar beginnen meteen met de eerste dans: een allemande."

Fragment BWV 812.

Suite nr. 1 in d klein - Francesco Corti

Suite nr. 1 in d klein - Marco Mencoboni