Das Wohltemperierte Klavier II
BWV 872 is een levendig muziekstuk. De toonsoort was destijds 'exotisch': Het stuk is geschreven in Cis-groot (een toonladder met maar liefst zeven kruizen). In de tijd van Bach was deze toonsoort heel ongebruikelijk en bijna exotisch, omdat instrumenten toen anders gestemd stonden en dit op veel instrumenten simpelweg vals klonk. Bach schreef dit werk juist om te bewijzen dat je met een nieuwe, slimme stemmethode (het 'welgetempereerde' klavier) in álle toonsoorten prachtig kon spelen. Het stuk ademt pure levensvreugde. Waar een fuga normaal gesproken heel streng en ingewikkeld kan zijn, speelt Bach in deze fuga een ingenieus spelletje. Halverwege verandert hij plotseling het ritme en de snelheid, waardoor het aanvoelt als een vrolijke, energieke transformatie.
Prelude en fuga in Cis groot - Christine Schornsheim
Prelude en fuga in Cis groot - Nikolai Demidenko
