Partitas
Nederlandse Bachvereniging:
"Het cliché wil dat Bach bij leven zwaar werd ondergewaardeerd en na zijn dood
snel vergeten was. De waarheid ligt genuanceerder. Tijdens zijn leven was Bach
in zijn regio beroemd, en ook daarbuiten genoot hij aanzien als organist en
klavecinist. Om zijn ingenieuze klavierwerken zou hij ook na zijn dood
gewaardeerd blijven – iets waar tijdgenoten als Telemann of Vivaldi alleen van
konden dromen. Bach zelf was zich ook bewust van zijn kunnen. De laatste
vijfentwintig jaar van zijn leven schreef hij meerdere werken die als zijn
muzikaal testament moesten dienen: werken die zijn visie op het musiceren en
componeren uitdroegen. Deze werken liet hij ook drukken, zodat ze niet verloren
zouden gaan. Een zelfverzekerde zet, want in Bachs tijd schreven componisten
zelden voor de eeuwigheid. Tussen 1731 en 1741 schreef Bach zijn Clavierübung:
vier boeken waarin hij verschillende soorten klaviermuziek centraal stelt. Het
eerste boek is gewijd aan de suite, hier op zijn Italiaans ‘partita’ genoemd.
Jaren eerder had Bach al zijn Engelse en Franse suites gecomponeerd. In
vergelijking met die eerdere suites zijn deze partita’s wel serieuzer. Op
rijpere leeftijd lijkt Bach iets minder geïnteresseerd in dansritmes maar des
te meer in polyfone bouwsels die de luisteraar en uitvoerende actief bij de muziek
betrekken en ze doen nadenken. Dit is het soort muziek dat Bach aan volgende
generaties wil doorgeven."
Partita nr. 4 in D groot - Elina Albach
Partita nr. 4 in D groot - Clement Geoffroy
Geen opmerkingen:
Een reactie posten